Afgelopen, voor even of voor eeuwig

De laatste deelnemers (2) uit onze groep komen nu ook terug aan in Kathmandu, maar een flink deel (7 ) is ondertussen al naar huis vertrokken. Sinds wij in kamp 2 klaarzaten om de top te beklimmen, is er niemand meer bovengeraakt. Als het weer niet stabiliseert, dan blijft het aantal klimmers van Cho Oyu voor deze lente op een zeer magere 8. Als je bedenkt dat er ruwweg geschat zo'n 200 man naar de top wou, is dat echt weinig. Men rekent gemiddeld op 10 procent, maar dat aantal is nog lang niet bereikt. Vorig seizoen, herfst 2004 waren er op sommige dagen 20 klimmers op de top. Toen lag heel de berg onder een harde sneeuwlaag, wat het klimmen naar de top enorm vergemakkelijkt. Ook was het weer toen een lange periode optimaal, geen sneeuw, geen wind. Ook Everest heeft nog niemand beklommen dit seizoen, niet van nepalese, niet van tibetaanse kant. Ik heb weer een goe jaar uitgekozen..... Maar al bij al komen we er goed vanaf, niemand in de groep heeft bevriezingen of ander lichamelijk leed opgelopen. Voorbije week is een slowaakse klimmer om het leven gekomen. Simone, de jongste uit onze groep kwam omlaag vanuit kamp 2 en deed de akelige ontdekking. Hij vond hem aan het bovenste verankeringspunt van de vaste touwen onder kamp 2. Toen hij de enige klimmer die hij die dag zag vroeg of hij voorbij mocht, want hij ging wel heel erg traag, kreeg hij geen antwoord. Toen hij in zijn gelaat zag, constateerde hij dat de klimmer dood was. Wat precies met de slowaak gaat gebeuren is nog niet duidelijk, soms vraagt de familie om de overledene naar beneden te halen en te repatrieren maar even vaak laat men de lichamen op de berg achter in een gletsjerspleet. Precies dezelfde dag heeft men ook nog een Tibetaan gevonden, dood aan de rand van de gletsjer, die gaat zowieso ter plaatse onder een aantal stenen begraven worden. In de buurt waar de keukenploeg water haalt aan de zijkant van de gletsjer, ligt nog een ouder lijk. Deze klimmer bezweek halverwege de berg, de sherpa's brachten hem naar beneden naar het ABC. Maar de rest van de groep was al vertrokken en de sherpa's blijven ook niet achter de groep aanhollen met een lijk. Dus werd hij ook maar begraven, maar eigenlijk begroeven ze hem op i.p.v. naast de gletsjer. Die is constant in beweging en bijgevolg komt dat lijk rustig voorbij het kamp geschoven, schedel en arm steken er momenteel bovenuit.