Eindelijk op weg naat Tibet, yaks en yeti`s.

Nu kan ik niet meer terug, de bagage is al met de vrachtwagen op weg neer Tibet. Morgenvroeg stappen wij in de bus en rammelen in konvooi, de maoistische rebellen liggen op de loer, naar het dak van de wereld. Genoeg van het door uitlaatgassen vergiftigde Kathmandu op naar de zuivere lucht van de bergen. Alleen jammer dat ge daar zo naar die zuivere lucht moet happen. Pijnstillers tegen hoofdpijn zijn binnen handbereik en het fototoestel is in aanslag. Na de tocht, tot hoe hoog ik ook geraak, wil ik jullie van beeldmateriaal voorzien. Ik hoop mijn hoogterecord van 7200 meter te verbeteren, maar kan niks garanderen. Lukt het niet dan kan ik altijd nog wel eens naar de Himalaya terugkomen, goed excuus trouwens, alsof ik dat nodig heb. Dat is als de yeti mij natuurlijk niet te grazen neemt of ne wilde yak mij op zijn scherpe hoorns spiest. Maar dat gaat wel meevallen denk ik want ik heb nu een gele in plaats van een rode jas. Het zal nu langs deze kant wel een tijdje stil worden, maar "don`t worry"," I`ll be back"!!! Geniet allemaal van de ontluikende lente, ik ga op zoek naar de sneeuwklokjes en -vlokjes. De aspergetijd ga ik missen maar ik ben terug voor de aardbeien.